Monique’s blog

Monique's blog, op Sardinie. yoga reis en mindfulness op sardinieMonique's blogMonique's blogMonique's blog op Sardinie   Monique’s blog

Dit is mijn blog, waarin ik meer over mezelf vertel aan de hand van gebeurtenissen en situaties in het verleden. Dit geeft een idee van mij en hoe het komt dat ik nu ben wie ik ben. Want aan de hand van waar je vandaan komt vormt zich de persoon.

 

 9 februari 2018 Open je hart!

Ik ga altijd vrij vroeg naar bed, meestal voor 22 uur en ik slaap ook goed in. Maar vanaf november vorig jaar merkte ik dat ik niet zo goed meer sliep. Ik werd elke nacht zo rond 5 uur wakker en de laatste tijd ging ik dan dromen. Het was heel herkenbaar en ik wist ook zodra ik wakker werd wat ik had gedroomd. Niet dat het altijd veel nut had in mijn ogen, het waren vooral rare en ook wel een beetje angstaanjagende dromen. Er waren veel personen uit mijn verleden in deze dromen uit allerlei fases van mijn leven tot nu toe. En het zorgde ervoor dat ik heel erg moe hiervan werd.

Ademsessie

Toen ik een week naar Nederland ging eind januari had ik een ademsessie met als doel meer te leren over een bepaalde ademtechniek. Ik was hier erg in geïnteresseerd vooral omdat deze techniek ervoor zou zorgen emoties die vastzaten, los te maken. Om een techniek of methode aan te leren is het van belang deze eerst zelf te ervaren, dus mijn docente heeft mij eerst wat vragen gesteld en is toen met mij aan de slag gegaan om de techniek toe te passen.

Hier gebeurde er al veel, merkte ik. Maar ik kwam niet tot een nieuw inzicht. Ik was een gever en moest meer voor mezelf zorgen. Maar dat wist ik al. Gelukkig kreeg ik door het beoefenen van deze techniek wel een nieuw inzicht. Dit zorgde ervoor dat ik op een andere manier naar mijn ademhaling ging kijken. De oefeningen die ik leerde moest ik meteen blijven toepassen. De oefeningen waren gericht op het ademen naar mijn hart en het ruimte maken voor mijn hart. Deze oefeningen ben ik meteen gaan doen en dit voelde goed.

Heling

Tot ik vrijdagavond een etentje had met vrienden uit de oude tijd in een plaats uit mijn niet al te prettige verleden. Het was gezellig maar toen ik op mijn hotelkamer kwam en ging slapen werd ik om een uur of 2 wakker. Ik voelde misselijk en heb moeten overgeven en daarna kreeg ik krampen in mijn buik waardoor ik om de 15 minuten weer naar de wc moest. Mijn normale reactie was boos op mezelf te worden. Zo van, wat heb je nou weer gedaan, veel te laat naar bed gegaan, waarom doe je dat toch altijd, je weet toch dat je daar niet tegen kunt, allerlei verwijten. Tot ik me nog veel naarder begon te voelen en dit herkende van mezelf. Iets wat ik al heel lang doe. Ik herkende het automatische patroon ineens bij mezelf.

Liefde voor jezelf

Toen besloot ik het op een hele andere boeg te gooien. Ik ging mezelf te omarmen, dus letterlijk mijn armen om mezelf heen te slaan en mezelf als mijn eigen liefste kind wiegen en troosten. Ik probeerde al mijn oprechte liefde naar mezelf te sturen en echt voor mezelf te zorgen.

En toen gebeurde er opeens iets heel bijzonders, althans dat vind ik.

Ik begon te huilen vanuit mijn tenen. Niet echt met veel geluid maar wel met veel kracht vanuit mijn hele lichaam en het enige wat ik zei was “ ik voel me zo alleen” En ik heb mezelf toen nog meer omarmd en getroost. Het voelde alsof mijn hart eindelijk was open gegaan. Voor mezelf. Het was heel zwaar en ik voelde me ook echt heel erg ziek. Ik weet niet of dit te maken had met iets verkeerds gegeten of met de emoties die vrij kwamen, maar dat maakt ook niet uit.

Nu merk ik dat ik een stuk verder ben gekomen en er weer een deeltje in mij is geheeld. Ook voel ik me lichter en bovenal ik slaap weer goed en rustig. Het duurde even voordat ik me weer beter voelde.

Sunny mind up

Mijn methode Sunny mind up is gebaseerd op de twee pijlers ontspanning en ademhaling. En deze nieuwe techniek heeft mij zelf wederom laten ervaren hoe veel je kunt aflezen aan ademhaling en dat we daar onze automatische patronen in vastzetten.

Komend jaar zal ik indien dit toepasselijk en gevraagd is, deze techniek inzetten.

3 februari 2017 Leef je droom!

Ken je die uitdrukking “ the sky is the limit”? Dat vind ik een geweldige zin. De ruimte, de lucht is oneindig. Dat geeft ruimte voor alles wat je bedenkt. Alles wat je droomt, wat je graag zou willen doen, moet mogelijk kunnen zijn. Er is geen beperking. Dus je kunt echt bij jezelf, bij je hart, te raden gaan wat het is dat jij nu echt wilt. Als je er voor gaat dan lukt het, want the sky is the limit!

Ik wil je graag vertellen over een ervaring die ik heb gehad met het werkelijk maken van een van mijn dromen.

Dansen

Al sinds mijn derde ben ik begonnen met dansen. Dit was eerst op doktersadvies, omdat ik zo stijf was dat ik niet eens kon koppeltje duiken. Dus bracht mijn moeder mij naar ballet.  Met de nodige hindernissen begon ik het op een gegeven moment zo leuk te vinden dat ik meer wilde dansen. Ik deed al elke les die maar mogelijk was op de balletschool, maar dit was nog steeds niet genoeg voor mij. Ik wilde naar de balletacademie. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb me opgegeven voor de audities. Toen ik daar aan kwam om de eerste auditieronde te doen, bleek ik wel erg laat te zijn, iedereen was al minstens een half uur aan het opwarmen. Ik kreeg een Flashdance gevoel, maar ik zette toch door. Ik was er nu eenmaal dus vooruit met de geit. Nou een uur later stond ik buiten, daar ging mijn droom.

Monique's blogPandance

Monique's blogOp de balletschool ging het wel aardig en daar kwam het idee om met een paar fanatieke meiden een groepje op te richten dat af en toe optredens verzorgde. Dit groeide later uit tot het danstheater Pandance wat ik samen met mijn getalenteerde zusje Panda oprichtte.

Ons eerste zelfgemaakte theaterstuk moest worden opgevoerd in de Reehorst in Ede. U weet wel, dat theater waar veel artiesten hun try-out doen onder het motto als het daar aanslaat dan slaat het overal aan. We huurden bij de directeur de zaal en merkten dat onze kaartverkoop voor die ene avond best snel ging. Dus ik ging terug naar de directeur en vroeg hem of we de zaal ook het zondag matinee mochten huren. Ik werd denigrerend afgewimpeld met de opmerking “ meisje, probeer eerst nu maar eens de zaterdag avond vol te krijgen.”

Arrangement met KLM

Dat moet je dus niet tegen een van Proosdij zeggen. Ik belde meteen een vriend die bij de KLM werkte. Deze belde naar het hotel van de Reehorst met de vraag of het klopte dat Pandance daar optrad. Als dit zo was dan wilde hij graag met het personeel van KLM, zo’n 200 man, een arrangement met overnachting hotel, diner en voorstelling. Uiteraard kon hij alleen op zondag middag, maar hij wist niet of er dan ook een voorstelling was.

U begrijpt het al, nog geen uur later werd ik door en hele vriendelijke directeur gebeld met de mededeling dat hij nog even had nagedacht over mijn vraag en dat het toch ok was, mits we natuurlijk zelf de huur betaalden voor de zaal.

Aangezien er geen KLM groep was, moesten we toen wel aan de bak om de zaal vol te krijgen. Maar dit is ons gelukt en twee maal een volle zaal voor ons eerste optreden is toch niet slecht.

Onze droom is uitgekomen!

Mijn opa zei altijd kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt er naast. Dit is een variant op waar een wil is,  is een weg, maar ik vind deze leuker.

Hier zit wel veel waarheid in. Alles kan als je er zelf in gelooft en dan moet je je er helemaal voor in zetten. Als je dat doet, dan is the sky the limit!