Innerlijk kind werk | De 7 regels van het innerlijk kind.

Leestijd: 30 minuten

Innerlijk kind werk helpt je begrijpen hoe ervaringen uit je jeugd kunnen doorwerken in de manier waarop je nu denkt, voelt en reageert. Sommige ervaringen hebben je geleerd hoe je met spanning, afwijzing, onzekerheid of verdriet omgaat. Die manieren van reageren kunnen later automatische patronen worden.

Misschien merk je dat je in bepaalde situaties steeds hetzelfde doet. Je past je aan om afwijzing te voorkomen, probeert alles perfect te doen, trekt je terug wanneer iets te dichtbij komt of vindt het moeilijk om voor jezelf op te komen. Je weet misschien best dat je anders wilt reageren, maar op het moment zelf neemt het oude patroon het over.

Innerlijk kind werk betekent dat je leert herkennen wat er op zo’n moment in jou gebeurt. Je onderzoekt welke ervaring of overtuiging onder je reactie kan liggen, wat je toen nodig had en hoe je daar nu als volwassene anders mee om kunt gaan.

Dat kan door te praten, te schrijven, te visualiseren of juist door te voelen wat er in je lichaam gebeurt. Je hoeft je verleden daarbij niet opnieuw te beleven. Het gaat erom dat je begrijpt waarom je reageert zoals je reageert en dat je steeds meer keuze krijgt in hoe je vandaag wilt handelen.

Inhoudsopgave

Wat is je innerlijk kind?

Wat zijn automatische patronen?

Overtuigingen en waarden

Trauma en innerlijk kind werk

Schuld en schaamte

De regels van het innerlijk kind

Wat wil jouw kind het liefst doen

Innerlijk kind wegstoppen

Verslaving en afhankelijkheid

Schrijf jouw innerlijk kind een mooie brief

Hypnose en innerlijk kind werk

Innerlijk kind op Sardinie

Video Bodymind oefening mbt innerlijk kind

Wat is je innerlijk kind?

Je innerlijk kind staat voor de delen van jezelf die gevormd zijn door ervaringen uit je jeugd. Het gaat om hoe je vroeger hebt geleerd om met emoties, spanning, afwijzing, onzekerheid en verdriet om te gaan.

Misschien heb je bijvoorbeeld geleerd dat je vooral lief en behulpzaam moet zijn om erbij te horen. Of dat je pas waardering krijgt wanneer je iets goed doet. Misschien heb je juist geleerd om je gevoelens in te houden of jezelf klein te maken wanneer iets spannend wordt.

Deze ervaringen kunnen later zichtbaar worden in automatische patronen, zoals:

• Perfectionisme
• Anderen pleasen
• Jezelf wegcijferen
• Moeite hebben met grenzen aangeven
• Steeds het gevoel hebben dat je niet goed genoeg bent
• Je aanpassen aan wat anderen van je verwachten

Het innerlijk kind is dus niet iets wat je moet wegwerken. Het gaat om begrijpen welke delen van jezelf je hebt ontwikkeld om met het leven om te kunnen gaan.

Innerlijk kind werk helpt je om deze patronen te herkennen, te voelen wat eronder ligt en als volwassene te onderzoeken of je nog steeds op dezelfde manier wilt reageren.

Automatische patronen

Wat zijn automatische patronen?

Automatische patronen zijn manieren van denken, voelen en reageren die je in de loop van je leven hebt aangeleerd. Vaak ontstaan ze vanuit ervaringen waarin een bepaalde reactie je hielp om met spanning, afwijzing, onzekerheid of verdriet om te gaan.

Je kunt bijvoorbeeld hebben geleerd om jezelf aan te passen wanneer je bang bent iemand teleur te stellen. Of om alles perfect te willen doen om kritiek te voorkomen. Wat je vroeger hielp, kan later een automatische reactie worden waar je niet altijd meer bewust voor kiest.

Een trigger is iets wat er in het hier en nu gebeurt waardoor zo’n oud patroon wordt geraakt. Dat kan soms iets heel kleins zijn.

Je partner zegt bijvoorbeeld: “Je hebt de vaat nog niet gedaan.” Misschien hoor jij niet alleen die opmerking, maar schiet je meteen in de verdediging of voel je je schuldig.
Je leidinggevende zegt: “Kunnen we hier even naar kijken?” en voordat je weet waarom, ben je bang dat je iets fout hebt gedaan.
Een vriendin reageert niet op je bericht en je denkt meteen: Ze zit zeker niet meer op mij te wachten.
Of iemand vraagt: “Kun je dit nog even voor me doen?” en je zegt automatisch ja, terwijl je eigenlijk helemaal geen tijd of zin hebt.

De situatie van nu is dan niet per se het probleem. Het is de betekenis die jouw systeem eraan geeft en de reactie die daarop automatisch volgt.

Je kunt spanning in je lichaam voelen, jezelf kleiner maken, boos worden, je terugtrekken, gaan pleasen of juist heel hard je best gaan doen. Vaak gebeurt dit voordat je bewust hebt kunnen nadenken over wat je eigenlijk wilt.

Bij innerlijk kind werk leer je deze momenten herkennen. Je onderzoekt: Wat gebeurde er precies? Wat voelde ik? Waar voelde ik dat in mijn lichaam? Welke gedachte kwam erbij op? En waarom raakt dit mij zo?

Door dat bewust te worden, ontstaat er ruimte tussen wat er gebeurt en hoe je reageert.

En juist in die ruimte ontstaat keuze. Je hoeft niet langer automatisch te doen wat je altijd deed, maar kunt als volwassene onderzoeken hoe je nu wilt reageren.

📖 Tip: Herken je bij jezelf vooral perfectionisme? Lees dan verder over coaching bij perfectionisme.

Enkele voorbeelden van automatische patronen

Een automatisch patroon kan zich bijvoorbeeld uiten in gedachten als:

• Ik moet het goed doen. Ik houd me strikt aan de regels en leg de lat voor mezelf hoog.
• Ik moet me aanpassen om erbij te horen. Ik doe wat anderen van mij vragen uit angst voor afwijzing.
• De ander gaat voor mij. Ik cijfer mezelf weg en zorg liever eerst voor anderen.
• Ik ben niet succesvol genoeg. Ik vergelijk mezelf steeds met anderen en vind dat ik tekortschiet.
• Ik ben niet goed genoeg. Wat ik ook doe, het voelt alsof het beter moet.
• Ik ben het niet waard om van te houden. Ik vind het moeilijk om liefde en waardering echt te ontvangen.
• Ik moet mezelf beschermen. Ik verwacht dat anderen mij pijn zullen doen of misbruik van mij zullen maken.

Deze gedachten kunnen zo vertrouwd raken dat je ze niet eens meer als overtuigingen herkent. Ze voelen als de waarheid. Juist door ze bewust op te merken, ontstaat de mogelijkheid om te onderzoeken of ze vandaag nog steeds bij jou passen.

Overtuigingen en waarden

Wat zijn overtuigingen, waarden en verwachtingen?

Overtuigingen zijn wat je gelooft.
Het zijn ideeën die je in de loop van je leven hebt ontwikkeld over jezelf, anderen en de wereld. Bijvoorbeeld: ik moet het goed doen om gewaardeerd te worden of als ik voor mezelf opkom, wijs ik iemand af. Overtuigingen kunnen zo vertrouwd worden dat je ze niet meer als een gedachte herkent, maar als een waarheid ervaart.

Waarden zijn wat je belangrijk vindt.
Ze geven richting aan de keuzes die je maakt. Denk aan vrijheid, eerlijkheid, veiligheid, verbinding, zelfstandigheid of loyaliteit. Waarden zijn niet hetzelfde als overtuigingen. Je kunt bijvoorbeeld veel waarde hechten aan vrijheid, terwijl je tegelijkertijd de overtuiging hebt dat je altijd rekening moet houden met anderen.

Verwachtingen zijn wat je denkt dat er zal gebeuren.
Ze ontstaan vaak vanuit je overtuigingen en eerdere ervaringen. Als je bijvoorbeeld gelooft dat je anderen niet mag teleurstellen, kun je verwachten dat iemand boos of teleurgesteld reageert wanneer je nee zegt. Daardoor zeg je misschien toch ja, ook als je dat eigenlijk niet wilt.

Je kunt het zo zien:

Overtuiging → verwachting → reactie

Ik moet het goed doen → anders vinden ze me niet goed genoeg → ik doe nog harder mijn best.

Je waarden kunnen daar weer een andere laag aan toevoegen. Misschien vind je vrijheid belangrijk, maar leef je ondertussen vanuit de overtuiging dat je het iedereen naar de zin moet maken. Dan kan er een innerlijk conflict ontstaan: wat jij belangrijk vindt, komt niet overeen met hoe je automatisch handelt.

Juist dat maakt het interessant om te onderzoeken. Bij innerlijk kind werk kijk je niet alleen naar je gedrag, maar ook naar wat eronder ligt: wat geloof ik, wat vind ik belangrijk en wat verwacht ik van mezelf en van anderen?

Een overtuiging die je vroeger hielp, hoeft vandaag niet meer waar of behulpzaam te zijn. En een waarde die echt belangrijk voor je is, mag soms opnieuw ruimte krijgen in de keuzes die je maakt.

📖 Tip: Wil je ontdekken welke verwachtingen jouw gedrag en relaties beïnvloeden? Lees dan ook mijn blog over verwachtingen voor meer inzicht en praktische oefeningen.

Innerlijk kind werk

Wat is innerlijk kind werk?

Innerlijk kind werk is een manier om jezelf beter te leren begrijpen. Je onderzoekt hoe ervaringen uit je jeugd invloed kunnen hebben op de manier waarop je nu denkt, voelt en reageert.

Misschien merk je dat je snel wilt pleasen, alles goed wilt doen, moeite hebt om nee te zeggen of je gemakkelijk terugtrekt wanneer iets spannend wordt. Bij innerlijk kind werk sta je stil bij zulke reacties. Wat gebeurt er in mij? Waar heb ik dit eerder geleerd? En helpt deze manier van reageren mij vandaag nog?

Het gaat daarbij niet om het veranderen van je verleden. Je kijkt juist naar wat je hebt meegenomen uit je jeugd en ontdekt hoe je daar als volwassene anders mee om kunt gaan.

Je kunt bijvoorbeeld leren jezelf serieuzer te nemen, beter je grenzen aan te geven, minder streng voor jezelf te zijn of ruimte te maken voor wat je zelf graag wilt.

Hoe werkt innerlijk kind werk?

Er zijn verschillende manieren om met innerlijk kind werk aan de slag te gaan:

• Visualisatie: je gebruikt je verbeelding om contact te maken met een herinnering, gevoel of een jongere versie van jezelf.
• Schrijven: je schrijft bijvoorbeeld vanuit je volwassen zelf een brief aan jezelf als kind of onderzoekt bepaalde gedachten en gevoelens op papier.
• Lichaamswerk: je richt je aandacht op je lichaam en merkt op wat er gebeurt wanneer je aan een bepaalde situatie of herinnering denkt.
• Beweging en creatieve expressie: dans, muziek of andere vormen van expressie kunnen je helpen om op een andere manier te ervaren wat er in je leeft.

Je hoeft daarbij niets te forceren of op te lossen. Het begint simpelweg met nieuwsgierig worden naar jezelf.

Door oude patronen beter te herkennen en te begrijpen, ontstaat er meer ruimte om bewust te kiezen hoe je vandaag wilt reageren.

Trauma en innerlijk kind werk

Ervaringen uit je jeugd kunnen invloed hebben op de manier waarop je later denkt, voelt en reageert. Bij ingrijpende gebeurtenissen kan dat duidelijk zijn, maar ook ogenschijnlijk kleine ervaringen kunnen voor een kind veel betekenen. Wat voor een volwassene misschien een klein moment lijkt, kan voor een kind bijvoorbeeld spannend, beschamend of verwarrend zijn.

Denk aan vaak het gevoel krijgen dat je iets niet goed doet, weinig ruimte ervaren voor je emoties, bang zijn voor de reactie van een ouder of een ervaring waarin je je alleen of niet gezien voelde. Een enkele gebeurtenis hoeft daarbij niet meteen een trauma te zijn. Het gaat er vooral om welke betekenis je eraan hebt gegeven en wat je ervan hebt meegenomen.

Sommige manieren van reageren die je als kind hebt ontwikkeld, kunnen later automatisch worden. Je leert bijvoorbeeld om jezelf stil te houden, extra hard je best te doen, anderen tevreden te houden of je gevoelens weg te duwen.

Bij innerlijk kind werk kun je onderzoeken of zulke oude manieren van reageren vandaag nog steeds een rol spelen. Soms komt daarbij een herinnering naar boven, maar het kan ook gaan om een gevoel, een gedachte of een lichamelijke reactie waarvan je niet direct weet waar die vandaan komt.

Met bijvoorbeeld visualisatie, schrijven of lichaamsgerichte oefeningen kun je daar op een rustige manier aandacht aan geven. Niet om koste wat kost een verklaring uit het verleden te vinden, maar om beter te begrijpen wat er nu in jou gebeurt.

Schuld en schaamte en innerlijk kind werk

Schuld en schaamte kunnen sterk verbonden zijn met de manier waarop je naar jezelf kijkt. Zeker wanneer je deze gevoelens al langere tijd met je meedraagt, kunnen ze invloed hebben op hoe je reageert, welke keuzes je maakt en hoe je met anderen omgaat.

Bij schuld denk je vaak: ik heb iets verkeerd gedaan. Bij schaamte voelt het eerder alsof er iets mis is met míj. Dat verschil lijkt klein, maar kan grote invloed hebben op je gedrag.

Misschien blijf je jezelf iets verwijten wat jaren geleden is gebeurd. Of je hebt het gevoel dat je niet goed genoeg bent, dat je iets niet verdient of dat je jezelf voortdurend moet bewijzen. Je kunt je daardoor terugtrekken, juist extra hard je best doen of steeds proberen het anderen naar de zin te maken.

Bij innerlijk kind werk onderzoek je waar zulke gevoelens vandaan kunnen komen en hoe ze vandaag nog invloed hebben. Niet om jezelf opnieuw vast te zetten in het verleden, maar om te begrijpen wat er gebeurt.

Een belangrijke vraag is bijvoorbeeld: Is dit schuldgevoel nog van nu, of draag ik iets mee wat eigenlijk bij een eerdere situatie hoort? En bij schaamte: Wat ben ik over mezelf gaan geloven door wat ik heb meegemaakt?

Het verleden kun je niet veranderen. Wat je wel kunt veranderen, is de manier waarop je er vandaag mee omgaat. Vergeving kan daarbij een belangrijke stap zijn. Niet om goed te praten wat er is gebeurd, maar om te stoppen met jezelf steeds opnieuw te veroordelen.

Je hoeft jezelf niet voor altijd te blijven straffen voor iets wat voorbij is.

Wanneer schuld en schaamte minder de regie over je keuzes krijgen, ontstaat er ruimte om jezelf anders te zien en bewuster te handelen. Je kunt je aandacht weer richten op wat je nu belangrijk vindt en op de keuzes die vandaag bij jou passen.

Met innerlijk kind werk schuld en schaamte onderzoeken

Schuld en schaamte kunnen invloed hebben op de manier waarop je naar jezelf kijkt en op de keuzes die je maakt. Misschien draag je nog steeds een schuldgevoel mee over iets wat lang geleden is gebeurd. Of schaam je je voor iets wat je hebt gedaan, gezegd of gevoeld.

Met innerlijk kind werk onderzoek je waar deze gevoelens vandaan komen en welke overtuigingen je over jezelf bent gaan geloven. Wat ooit een manier was om met een situatie om te gaan, kan later een patroon worden waarin je jezelf steeds opnieuw beperkt.

Een eenvoudige manier om hiermee te beginnen is jezelf twee vragen te stellen:

• Waar voel ik me schuldig over?
• Waar schaam ik me voor?

Kijk vervolgens eens verder. Wat vertel je jezelf wanneer je dit gevoel ervaart? Vind je dat je iets fout hebt gedaan? Ben je bang dat anderen je afwijzen? Of heb je het idee dat je niet goed genoeg bent?

Door zulke gedachten en patronen bewust op te merken, ontstaat er ruimte om er anders naar te kijken. Je hoeft jezelf niet langer automatisch te veroordelen voor iets wat voorbij is. Het gaat erom dat je begrijpt wat er gebeurt en ontdekt welke keuze je vandaag wilt maken.

Jouw leven door de jaren heen

Het kind dat je ooit was, groeit op en maakt allerlei ervaringen mee. Je leert gaandeweg hoe je met jezelf, anderen en het leven omgaat. Sommige manieren van reageren zijn helpend en blijven bij je. Andere passen misschien minder goed bij wie je nu bent.

Misschien heb je geleerd om voorzichtig te zijn, jezelf aan te passen of vooral je best te doen. Misschien heb je juist geleerd om sterk te zijn en niet te laten merken wanneer iets je raakt. Zulke manieren van reageren kunnen later vanzelfsprekend voelen, totdat je merkt dat ze je niet meer brengen wat je wilt.

Daarom gaat innerlijk kind werk niet alleen over terugkijken. Het gaat ook over opnieuw ontdekken wie jij nu bent en wat jij vandaag nodig hebt.

Daarbij mag ook ruimte zijn voor lichtheid. Spelen, dansen, zingen, lachen, bewegen of tijd doorbrengen in de natuur kunnen je helpen om uit je hoofd te komen en opnieuw te ervaren wat je plezier geeft.

Je hoeft je innerlijk kind niet te repareren. Je mag jezelf opnieuw leren kennen: met je kwetsbaarheid, je nieuwsgierigheid, je speelsheid én je volwassen kracht.

De 7 regels van het innerlijk kind

Je innerlijk kind heeft behoefte aan aandacht, ruimte en veiligheid. Als volwassene kun je jezelf geven wat je vroeger misschien niet altijd kon geven: ruimte om te voelen, te spelen, hulp te vragen en je eigen grenzen serieus te nemen.

Deze zeven regels kun je zien als uitnodigingen om daar bewust mee om te gaan.

1. Als iemand gemeen doet, mag je huilen

Je hoeft niet sterk te zijn wanneer iets je raakt. Je mag verdrietig zijn, boos worden of aangeven dat iets je pijn doet.

En je hoeft niet steeds terug te gaan naar iemand die jou slecht behandelt. Je mag jezelf beschermen en je grenzen kennen.

Misschien heb je vroeger geleerd om je aan te passen, stil te zijn of vooral geen problemen te maken. Als volwassene kun je opnieuw onderzoeken: wat heb ik nu nodig en wat wil ik wel of niet accepteren?

2. Neem tijd om niets te doen

Kijk naar de wolken. Staar eens voor je uit. Wandel zonder doel. Doe even helemaal niets.

Voor veel volwassenen is dat verrassend lastig. We zijn gewend om bezig te zijn en iets te moeten bereiken. Maar juist wanneer je niets hoeft, kan er ruimte ontstaan voor nieuwsgierigheid en spontaniteit.

Vraag jezelf eens af:

Als ik nu niets hoefde en gewoon mocht kiezen, wat zou ik dan willen doen?

Misschien is dat wel:

• Paardrijden
• Bloemen plukken
• Gekke pruiken opzetten en foto’s maken
• Toneelstukjes spelen of zomaar ergens naartoe rennen
• Hard gillen of luid meezingen met muziek
• Terug in bed kruipen

Het hoeft nergens toe te leiden. Misschien is het gewoon leuk.

3. Vraag om hulp wanneer dat nodig is

Kinderen hebben hulp nodig. Volwassenen ook.

Hulp vragen betekent niet dat je iets niet kunt. Het betekent dat je niet alles alleen hoeft te doen.

Door anderen toe te laten en te vertellen wat je nodig hebt, geef je hen bovendien de mogelijkheid om iets voor jou te betekenen. Dat kan relaties verdiepen en je laten ervaren dat je er niet alleen voor staat.

4. Wees niet bang om naar buiten te gaan

Ga naar buiten. Beweeg. Zoek de natuur op. Doe iets waar je blij van wordt.

Soms houdt niet alleen angst je tegen, maar ook de gedachte: wat zullen anderen ervan vinden? Misschien wil je dansen, zingen of iets geks doen, maar houd je jezelf in omdat je bang bent om op te vallen.

Wat zou je doen als niemand naar je keek?

Misschien ontdek je dat er veel meer vrijheid ontstaat wanneer je jezelf minder laat leiden door het oordeel van anderen.

5. Stop met wat niet meer bij je past

Dit is een persoonlijk motto van mij: als iets voortdurend voelt als moeten en je alleen maar energie kost, onderzoek dan of je ermee door wilt gaan.

Dat betekent niet dat alles wat lastig is meteen moet worden losgelaten. Sommige dingen vragen nu eenmaal inspanning of doorzettingsvermogen.

Maar soms houd je iets vast omdat je bang bent voor wat er daarna komt. Dan kan het interessant zijn jezelf af te vragen:

Wat is het ergste dat kan gebeuren als ik hiermee stop?
En wat zou er mogelijk worden als ik het wél loslaat?

6. Omring je met mensen die om je geven

Je hoeft het niet alleen te doen. Zoek mensen bij wie je jezelf kunt zijn en bij wie ruimte is voor wat er in jou leeft.

Laat zien dat je van anderen houdt en durf ook hun steun te ontvangen.

Een veilige omgeving geeft je ruimte om jezelf te zijn.

Van daaruit kun je steeds beter leren vertrouwen op wat je voelt en wat voor jou belangrijk is.

7. Doe eens gek

Niet alles hoeft nuttig, verstandig of perfect te zijn.

Trek iets geks aan. Dans in de woonkamer. Zing hard mee met je favoriete muziek. Lach om jezelf.

Wanneer je jezelf toestaat om niet voortdurend bezig te zijn met wat anderen vinden, ontstaat er ruimte voor speelsheid en plezier.

Je hoeft niet altijd serieus te zijn.

Juist door af en toe los te laten, fouten te maken en jezelf niet zo belangrijk te maken, kun je ervaren hoeveel vrijheid er zit in gewoon jezelf zijn.

Innerlijk kind werk laat zien wat je hebt geleerd

Een belangrijke vraag bij innerlijk kind werk is:

Waarom laat je bepaalde kanten van jezelf niet meer zien?

Als kind leer je al snel wat wel en niet wordt gewaardeerd. Misschien merkte je dat boosheid lastig werd gevonden, dat huilen geen ruimte kreeg of dat je vooral complimenten kreeg wanneer je flink, lief of succesvol was.

Je kunt dan manieren ontwikkelen om jezelf aan te passen. Je houdt je gevoelens in, maakt jezelf kleiner, probeert het iedereen naar de zin te maken of laat vooral zien dat het goed met je gaat.

Dat betekent niet dat je bewust besluit om een deel van jezelf weg te stoppen. Je hebt ooit geleerd wat veilig voelde en wat niet.

Later kan zo’n manier van reageren een automatisch patroon worden. Je merkt bijvoorbeeld dat je moeilijk kunt aangeven wat je werkelijk wilt, je ongemakkelijk voelt wanneer je emoties laat zien of steeds bezig bent met wat anderen van je vinden.

Innerlijk kind werk helpt je om zulke patronen zichtbaar te maken. Niet om jezelf te veranderen in iemand anders, maar om beter te begrijpen waarom je doet wat je doet.

Wanneer je ziet wat je hebt geleerd, ontstaat er ruimte om opnieuw te kiezen.

En misschien is dat wel de mooiste kant van innerlijk kind werk: je hoeft niets van jezelf weg te doen. Je mag juist opnieuw kennismaken met kanten van jezelf die je onderweg minder ruimte bent gaan geven.

Met meer begrip voor wie je was, ontstaat er ruimte voor wie je nu bent.

Verslaving en afhankelijkheid

Wanneer je bepaalde gevoelens, behoeften of kanten van jezelf weinig ruimte geeft, kun je op zoek gaan naar iets buiten jezelf om spanning, leegte of onrust te verzachten. Dat kan zich op allerlei manieren uiten: in afleiding, troost, aandacht, eten, werken, sociale media, middelen of andere gewoontes. Ook afhankelijkheid van een ander kan een manier worden om iets te krijgen waar je zelf moeilijk contact mee maakt.

Innerlijk kind werk kijkt daarom niet alleen naar het gedrag zelf, maar ook naar wat eronder kan liggen. Wat probeer je te voelen, te vermijden of te krijgen wanneer je steeds opnieuw naar iets of iemand grijpt?

In de breedste zin kan afhankelijkheid gaan over alles waarvan je het gevoel krijgt dat je het nodig hebt om je goed, veilig of waardevol te voelen. Misschien geef je jezelf bijvoorbeeld weinig ruimte om te spelen, te rusten, te voelen of te doen waar je werkelijk behoefte aan hebt. Dan kan het interessant zijn om te onderzoeken waar je die ruimte wél probeert te vinden.

Vraag jezelf eens af:

Waar verlang ik eigenlijk naar en waar geef ik mezelf geen ruimte voor?

Lees de zeven regels van het innerlijk kind nog eens door en kijk welke daarvan jou raakt. Misschien ontdek je dat je jezelf al lange tijd iets ontzegt: rust, plezier, vrijheid, aandacht, hulp of simpelweg de ruimte om te doen waar je blij van wordt.

Je innerlijk kind staat voor de speelse, nieuwsgierige, gevoelige en levendige kanten van jezelf. Die kanten verdwijnen niet zomaar omdat je volwassen wordt. Soms raken ze alleen wat op de achtergrond.

Je hoeft jezelf niet opnieuw uit te vinden. Misschien mag je jezelf juist weer wat meer ruimte geven om te voelen, te spelen, te ontdekken en te genieten.

Zorg voor een veilige innerlijke plek

Innerlijk kind werk gaat uiteindelijk over het creëren van een veilige basis in jezelf. Een plek van waaruit je jezelf kunt voelen, begrijpen en dragen, ook wanneer het leven spannend, onzeker of moeilijk is.

Als kind ben je afhankelijk van de mensen om je heen om je veiligheid te ervaren. Je leert daar hoe je met emoties, spanning, grenzen en relaties omgaat. Niet ieder kind krijgt daarin dezelfde bedding mee. Misschien was er thuis weinig ruimte voor emoties, moest je al jong zelfstandig zijn of heb je geleerd om vooral rekening te houden met anderen.

Als volwassene kun je die basis steeds meer zelf ontwikkelen.

Je hoeft jezelf niet langer te verlaten wanneer iets moeilijk wordt. Je mag leren bij jezelf te blijven.

Dat betekent niet dat je nooit meer onzeker, verdrietig, boos of bang zult zijn. Het betekent dat ook die gevoelens er mogen zijn zonder dat je jezelf ervoor hoeft af te wijzen.

Een veilige innerlijke plek kan voelen als: ik mag er zijn zoals ik ben. Ik mag voelen wat ik voel. Ik hoef mezelf niet kleiner te maken om erbij te horen. En ik kan mezelf serieus nemen, ook wanneer een ander iets anders vindt.

Daar ligt voor mij de essentie van innerlijk kind werk. Niet een kind in jezelf verzorgen alsof het losstaat van jou, maar thuiskomen bij jezelf.

Je kunt jezelf leren kennen, luisteren naar wat er in je leeft en jezelf geven wat je nodig hebt. Soms is dat rust. Soms een grens. Soms juist ruimte om te spelen, te bewegen of iets nieuws te ontdekken.

Een veilige plek in jezelf

Je kunt dit heel praktisch oefenen. Ga rustig zitten, adem een paar keer bewust en richt je aandacht naar binnen.

Vraag jezelf:

Hoe voelt het om helemaal bij mezelf te zijn?
Wat heb ik nu nodig om me veilig en vrij te voelen?
Waar mag ik mezelf meer ruimte geven?

Misschien merk je iets in je lichaam. Misschien komt er een gevoel, een herinnering of juist helemaal niets. Ook dat is goed.

Je hoeft niets te forceren. Het gaat er niet om dat je een perfecte innerlijke veilige plek moet creëren. Het gaat erom dat je steeds meer leert ervaren dat jij jezelf niet hoeft kwijt te raken.

Van daaruit ontstaat ruimte om te voelen, te kiezen, te groeien en steeds meer jezelf te zijn.

Wees er voor jezelf

Als kind leer je jezelf en de wereld kennen door wat je meemaakt. Je ontwikkelt manieren om met gevoelens, spanning, afwijzing en onzekerheid om te gaan. Sommige daarvan passen nog steeds bij je, andere misschien niet meer.

Innerlijk kind werk betekent dat je als volwassene opnieuw leert luisteren naar wat er in jou gebeurt. Niet vanuit de vraag wat je moet repareren, maar vanuit nieuwsgierigheid naar jezelf.

Misschien ontdek je dat je vroeger weinig ruimte voelde voor je emoties, dat je jezelf vaak aanpaste of dat je al jong sterk en zelfstandig moest zijn. Het gaat er niet om daar een oordeel over te vormen of je ouders de schuld te geven. Het gaat erom dat je kunt zien wat jij hebt ervaren en welke patronen daaruit zijn ontstaan.

Van daaruit kun je jezelf afvragen:

Wat voel ik?
Wat heb ik nodig?
Wat past nu bij mij?
En wat wil ik niet langer met me meedragen?

Je mag jezelf serieus nemen, zonder jezelf te veroordelen.

Soms betekent dat een grens stellen. Soms rust nemen. Soms iets uitspreken wat je vroeger inslikte. En soms juist ruimte maken voor plezier, spontaniteit of nieuwsgierigheid.

Het gaat uiteindelijk niet om het opvoeden van een innerlijk kind. Het gaat om thuiskomen bij jezelf en steeds meer ervaren dat je jezelf niet hoeft kwijt te raken.

Dit is innerlijk kind werk: schrijf jouw innerlijk kind een mooie brief

Een eenvoudige oefening om vanuit je volwassen zelf naar jezelf als kind te kijken.

Pak pen en papier en zoek een rustig moment. Kies een foto van jezelf als kind als je die hebt. Kijk even naar de foto en laat je gedachten komen. Je hoeft niets op te roepen of te bedenken. Misschien weet je meteen iets, misschien helemaal niet.

Begin je brief bijvoorbeeld met:

Lieve kleine [jouw naam],

Schrijf daarna vanuit wie je nu bent. Je kunt jezelf de volgende vragen stellen:

• Hoe was je als kind?
• Waar kon je enorm van genieten?
• Waar was je bang voor?
• Wanneer voelde je je alleen, boos, verdrietig of niet begrepen?
• Wat deed je om erbij te horen of goedkeuring te krijgen?
• Wat had je toen graag willen horen?
• Wat weet jij nu als volwassene wat je toen nog niet kon weten?

Schrijf gewoon wat er in je opkomt. Je hoeft geen mooie zinnen te maken en je hoeft ook niet alles uit je jeugd te begrijpen.

Misschien schrijf je bijvoorbeeld:

“Lieve kleine ik, ik zie nu pas hoeveel jij je best deed om het goed te doen. Je wilde zo graag dat iedereen tevreden met je was. Je hoefde echt niet altijd degene te zijn die zich aanpaste.”

Of:

“Ik weet nog hoe je je soms alleen voelde, ook al waren er mensen om je heen. Je wist toen niet goed wat je met dat gevoel moest. Nu begrijp ik beter dat je niet raar was omdat je dit voelde.”

Of:

“Je dacht vaak dat je het beter moest doen. Dat je nog liever, slimmer of sterker moest zijn. Ik wil je nu vertellen dat je niet eerst iets hoefde te bewijzen om er helemaal bij te horen.”

Je kunt jezelf ook vertellen wat je nu anders ziet:

“Als ik nu naar jou kijk, begrijp ik waarom je toen zo reageerde. Je wist niet wat ik nu weet. Je deed wat je op dat moment kon.”

En misschien wil je jezelf iets meegeven wat je vroeger graag had willen horen:

“Je mag huilen als je verdriet hebt.”
“Je hoeft niet iedereen tevreden te houden.”
“Je mag gewoon jezelf zijn.”
“Je hoeft niet alles alleen te kunnen.”
“Er is niets mis met jou omdat je gevoelig bent.”

Sluit je brief af met wat jij jezelf vandaag wilt meegeven.

Lees de brief daarna rustig terug. Merk op wat er gebeurt terwijl je leest. Misschien voel je iets in je lichaam, komt er een herinnering naar boven of merk je juist dat het je weinig doet.

Niets hoeft. Je hoeft geen bepaalde emotie te voelen en er hoeft niets opgelost te worden.

Bewaar de brief. Je kunt hem later nog eens lezen en vanuit je huidige leven opnieuw aanvullen.

Niet om het verleden te veranderen, maar om met meer begrip te kijken naar het kind dat je ooit was en de volwassene die je nu bent.

Hypnose en innerlijk kind werk

Tijdens innerlijk kind werk maak ik soms gebruik van een lichte vorm van hypnose. Het woord hypnose klinkt misschien spannend, maar wat ik gebruik is vooral een diepe vorm van ontspanning waarin je aandacht meer naar binnen kan gaan.

Je blijft gewoon bewust aanwezig en je houdt zelf de regie. Vanuit deze ontspannen toestand neem ik je mee in een visualisatie. Je kunt daarbij bijvoorbeeld contact maken met een jongere versie van jezelf, een situatie voor je zien of aandacht geven aan wat je op dat moment ervaart.

Door de rust en gerichte aandacht kan er ruimte ontstaan om dingen op te merken die je in het dagelijks leven misschien gemakkelijk voorbijgaat. Een gevoel, een gedachte, een beeld of een herinnering kan zich aandienen. Maar dat hoeft niet. Er hoeft niets naar boven te komen en je hoeft niets te forceren.

De visualisatie geeft je vooral de mogelijkheid om op een andere manier naar jezelf en je eigen ervaringen te kijken. Soms ontstaat daardoor een nieuw inzicht in een patroon waar je in je dagelijks leven steeds tegenaan loopt.

Voor innerlijk kind werk is het niet nodig om je verleden uitgebreid opnieuw te beleven. Het gaat juist om wat je vandaag opmerkt en hoe je daar als volwassene mee om kunt gaan.

Je hoeft niet terug in de tijd om iets te veranderen. Je kunt vanuit het hier en nu anders leren kijken naar jezelf.

Neem af en toe de tijd voor jouw innerlijk kind

Je hoeft niet iedere dag met je innerlijk kind bezig te zijn. Soms is het al waardevol om af en toe bewust stil te staan bij jezelf. Lees je brief nog eens terug, maak een wandeling, luister naar muziek of vraag jezelf simpelweg af:

Hoe gaat het eigenlijk met mij? Wat voel ik? Waar heb ik behoefte aan?

Misschien merk je dat je nog vaak automatisch rekening houdt met anderen, jezelf inhoudt of doet wat er van je verwacht wordt. Zie dat niet als iets wat fout is aan jou. Het is een manier van omgaan met het leven die je ergens hebt geleerd.

Je kunt jezelf steeds opnieuw afvragen of die manier van reageren nog bij je past.

Wat wil ik behouden? Wat mag veranderen? En waar wil ik mezelf meer ruimte geven?

Daar begint voor mij de vrijheid: niet door een deel van jezelf weg te krijgen, maar door jezelf steeds beter te leren kennen en alle kanten van jezelf mee te laten doen.

Je hoeft niet iemand anders te worden. Je mag steeds meer jezelf worden.

Meer lezen over innerlijk kind werk

📖 Vergeving: laat alle hoop op een ander verleden los Vergeving gaat niet over goedpraten wat er is gebeurd, maar over loslaten wat je niet kunt veranderen.

📖 Vergeven: 7 redenen waarom het goed voor je is Ontdek wat er kan veranderen wanneer je stopt met vasthouden aan oude pijn en wrok.

📖 Ho’oponopono: 4 zinnen voor vergeving en innerlijke rust Een eenvoudige oefening om met meer aandacht en mildheid naar jezelf en oude patronen te kijken.

📖 Trauma en het lichaam: van machteloosheid via verwerking naar transformatie

Veelgestelde vragen over innerlijk kind werk

Innerlijk kind werk op Sardinië

Het leven loopt niet altijd zoals je wilt. Soms kom je situaties tegen die je niet direct begrijpt of waar je helemaal niet blij van wordt. Juist dan kan het interessant zijn om te onderzoeken wat je reactie je over jezelf vertelt.

Misschien voel je je machteloos en heb je behoefte aan steun. Misschien ontdek je juist dat je ergens verantwoordelijkheid voor mag nemen. Beide kunnen je iets leren.

Je hoeft niet alles wat je overkomt meteen als een levensles te zien. Soms is iets gewoon moeilijk of verdrietig. Maar wanneer je bereid bent om te kijken naar wat een ervaring met je doet, kan er nieuw inzicht ontstaan.

Wil je jouw innerlijk kind beter leren kennen en onderzoeken welke patronen jou vandaag nog beïnvloeden?

Tijdens een coaching retreat op Sardinië begeleid ik je in het onderzoeken van wat er in jou leeft. We kijken naar je patronen, wat je voelt en hoe je vanuit het hier en nu andere keuzes kunt maken.

Wil je eerst even kennismaken en samen kijken wat bij jou past?

Plan vrijblijvend een kennismakingsgesprek. Je vertelt waar je nu staat en wat je graag zou willen veranderen. Ik denk met je mee over wat voor jou een passende volgende stap kan zijn.