Leestijd: 10 minuten
Denk jij razendsnel, leg je moeiteloos verbanden en zie je oplossingen lang voordat anderen het probleem herkennen?
Dan herken je misschien ook dit:
- Je hoofd staat bijna nooit stil.
- Je denkt snel, veel en in verschillende lagen tegelijk.
- Je merkt pas laat dat je lichaam gespannen of vermoeid is.
- Je hebt misschien al veel over jezelf begrepen, maar merkt dat begrijpen niet automatisch iets verandert.
- Je verlangt naar meer rust, zonder dat je minder scherp of alert wilt worden.
Steeds vaker wordt gezegd dat we “van hoofd naar lichaam” moeten.
Alsof je te veel denkt en daarom vooral moet leren voelen.
Maar zo kijk ik er niet naar.
Je hoeft niet uit je hoofd. Je hoofd is onderdeel van je lichaam.
In mijn BodyMind-werk gaat het daarom niet om minder denken, maar om leren opmerken wat er naast je gedachten nog meer gebeurt.
Wat voel je?
Wat merk je in je lichaam?
Waar houd je spanning vast?
Hoe reageer je?
En wat gebeurt er wanneer je die informatie met elkaar verbindt?
Juist voor snelle denkers kan daar veel winst liggen.
Niet omdat je denken je probleem is.
Maar omdat je soms zó goed bent geworden in denken, dat je minder goed merkt wat er ondertussen in de rest van jou gebeurt.
In deze blog ontdek je wat ik bedoel met “van hoofd naar lichaam” en waarom mijn visie eigenlijk anders is: niet van je hoofd weg, maar denken, voelen en lichamelijke ervaring weer met elkaar verbinden.
Hoofd is niet hetzelfde als denken
Er zit nog een andere aanname in de uitspraak “van hoofd naar lichaam” die ik graag wil nuanceren.
We gebruiken het woord hoofd vaak als synoniem voor denken.
En het woord lichaam als synoniem voor voelen.
Maar zo eenvoudig is het niet.
Je hoofd is niet je denken. En je lichaam is niet alleen je gevoel.
Je kunt denken en dat lichamelijk ervaren. Je kunt voelen in je hoofd. Je kunt spanning opmerken in je gezicht zonder dat je precies weet welke gedachte daaronder ligt.
Denk maar eens aan je ogen, je voorhoofd, je slapen, je wangen, je kaken, je mond en je tong.
Hoeveel van die gebieden voel je eigenlijk bewust?
Misschien span je je kaken aan wanneer je geconcentreerd bent. Misschien knijp je je ogen een beetje samen wanneer je nadenkt. Misschien houd je je tong gespannen zonder dat je dat ooit als spanning hebt herkend.
Dat is óók lichaamsbewustzijn.
En daarom besteed ik in mijn BodyMind-werk juist veel aandacht aan het voelen van het hoofd en het gezicht.
Niet omdat daar al je denken zit.
Maar omdat je hoofd onderdeel is van je lichaam en daar, net als overal elders, lichamelijke sensaties en spanning waarneembaar zijn.
Hetzelfde geldt voor voelen.
Voelen gebeurt niet alleen in je buik of hart. Je kunt druk voelen achter je ogen, spanning in je kaak, warmte in je gezicht, een brok in je keel of een verandering in je ademhaling.
Het lichaam is dus niet simpelweg de plek waar je gevoel zit.
En je hoofd is niet simpelweg de plek waar je denkt.
We zijn veel meer verweven dan die tegenstelling doet vermoeden.
Daarom vind ik “van hoofd naar lichaam” uiteindelijk een wat ongelukkige formulering.
Je hoeft nergens naartoe.
Je hoeft je hoofd niet te verlaten om je lichaam te leren voelen.
Je mag leren voelen wat er ín je hoofd gebeurt, wat er in de rest van je lichaam gebeurt én hoe je denken, voelen en lichamelijke ervaring elkaar beïnvloeden.
Dat is voor mij BodyMind: niet kiezen tussen hoofd en lichaam, maar ontdekken hoe alles met elkaar samenhangt.
De snelle denker en de balans tussen denken en voelen
We leven in een maatschappij waarin denken, analyseren, presteren en problemen oplossen veel waardering krijgen.
En dat is niet voor niets.
Kunnen nadenken, verbanden leggen en snel tot oplossingen komen zijn waardevolle kwaliteiten. Zeker voor snelle denkers kan het vermogen om veel informatie te verwerken en verbanden te zien juist een enorme kracht zijn.
Maar er is ook een keerzijde.
We besteden veel tijd aan denken en relatief weinig tijd aan het bewust waarnemen van wat er ondertussen in onszelf gebeurt.
Je kunt bijvoorbeeld uren geconcentreerd werken en pas aan het einde van de dag merken dat je kaken vastzitten.
Je kunt een probleem volledig analyseren en ondertussen niet opmerken dat je ademhaling oppervlakkig is geworden.
Je kunt precies weten wat je zou moeten doen en toch voelen dat er iets niet klopt.
Het probleem is dan niet dat je te veel denkt.
Het probleem kan zijn dat je maar één deel van de informatie gebruikt.
En juist daar wordt de combinatie van denken en voelen interessant.
Je denken kan analyseren en verbanden leggen.
Je lichaam kan je informatie geven over spanning, ontspanning, weerstand, verlangen en wat je op dat moment ervaart.
Je emoties kunnen duidelijk maken wat iets voor je betekent.
En je gedrag laat vervolgens zien wat je daadwerkelijk doet.
Geen van deze lagen hoeft de baas te zijn.
Het wordt interessant wanneer je ze leert verbinden.
Juist in een tijd waarin AI steeds meer kennis en informatie toegankelijk maakt, wordt het misschien nog belangrijker om te weten wat jij met die informatie doet.
Niet alleen: Wat weet ik?
Maar ook:
Wat ervaar ik?
Wat vind ik belangrijk?
Wat past bij mij?
En wat wil ik hiermee doen?
Dat is voor mij geen keuze tussen denken en voelen.
Het is leren denken én voelen.
Wanneer je denken sneller gaat dan je bewustzijn
Veel van mijn cliënten zijn snelle denkers.
Ze begrijpen snel wat ik bedoel. Ze denken in lagen, leggen razendsnel verbanden en hebben vaak al veel gelezen, onderzocht en over zichzelf nagedacht.
Dat is een enorme kwaliteit.
Maar soms gebeurt er iets anders.
Het denken gaat zo snel dat je nauwelijks nog opmerkt wat er ondertussen in jezelf gebeurt.
Wanneer ik dan vraag:
“Wat merk je nu in je lichaam?”
kan er ineens stilte ontstaan.
Niet omdat iemand niet wil voelen.
Maar omdat de aandacht jarenlang vooral naar begrijpen, analyseren en oplossen is gegaan.
En dan kan het verrassend zijn om te ontdekken hoeveel er lichamelijk gebeurt terwijl je denkt.
Je kaken spannen zich aan.
Je ogen worden moe.
Je ademhaling verandert.
Je buik trekt samen.
Je schouders komen omhoog.
Of je merkt ineens dat je al een tijdje nauwelijks hebt gevoeld hoe je lichaam eigenlijk aanvoelt.
Dat betekent niet dat je hoofd het verkeerd doet.
Je denken is juist een belangrijke kracht.
Maar wanneer je alleen vertrouwt op wat je kunt bedenken en verklaren, mis je mogelijk andere informatie die er ondertussen ook is.
Daarom gaat mijn werk niet over je hoofd langzamer maken.
Het gaat erom dat je leert opmerken wat er gebeurt terwijl je denkt.
Wat denk je?
Wat voel je?
Wat merk je lichamelijk?
En hoe beïnvloeden die elkaar?
Niet minder denken. Wel meer bewustzijn van het geheel.
De informatie van je lichaam
In mijn coaching zie ik het lichaam niet als de oplossing voor een te druk hoofd.
Het lichaam is een extra bron van informatie.
Je kunt iets verstandelijk begrijpen en tegelijkertijd merken dat je lichaam anders reageert.
Je denkt bijvoorbeeld dat je een bepaalde keuze wilt maken, maar merkt spanning zodra je die keuze hardop uitspreekt.
Je zegt dat iets prima gaat, terwijl je kaken aangespannen zijn en je ademhaling hoog zit.
Of je bent ervan overtuigd dat je rustig bent, totdat je even bewust voelt hoeveel spanning je eigenlijk vasthoudt.
Dat betekent niet automatisch dat je lichaam “de waarheid” vertelt.
Een lichamelijke reactie is informatie, geen conclusie.
Spanning betekent niet altijd dat iets verkeerd is. Een ontspannen gevoel betekent niet automatisch dat iets goed voor je is.
Juist daarom vind ik de combinatie zo interessant.
Je kunt jezelf vragen:
Wat denk ik hierover?
Wat voel ik?
Wat merk ik lichamelijk?
En wat gebeurt er wanneer ik die informatie naast elkaar leg?
Daar ontstaat voor mij lichaamsbewustzijn.
Niet door je denken uit te schakelen, maar door je waarneming te verbreden.
En soms ontdek je dan iets wat je met alleen analyseren niet had opgemerkt.
Niet omdat je lichaam slimmer is dan je hoofd.
Maar omdat je lichaam informatie geeft die je hoofd alleen niet kan leveren.
Van denken naar voelen naar leven
Misschien denk je nu: als denken niet het probleem is en je lichaam ook niet automatisch de waarheid vertelt, wat is dan wél de bedoeling?
Voor mij gaat het om verbinding.
Je denken geeft je informatie.
Je gevoelens geven je informatie.
Je lichaam geeft je informatie.
En je gedrag laat zien wat je uiteindelijk met al die informatie doet.
Je hoeft dus niet te kiezen.
Je hoeft niet van hoofd naar lichaam.
Je hoeft ook niet je denken ondergeschikt te maken aan je gevoel.
Je mag leren luisteren naar het geheel.
Dat is voor mij de essentie van BodyMind.
En misschien kunnen we het heel eenvoudig samenvatten:
Ik denk, dus ik besta.
Ik voel, dus ik ben.
Ik verbind denken aan voelen, dus ik leef.
Niet omdat één van die drie belangrijker is dan de andere.
Maar omdat er iets verandert wanneer je ze niet langer los van elkaar ziet.
Je begrijpt iets.
Je voelt iets.
Je merkt iets in je lichaam.
En vervolgens kun je onderzoeken wat je daarmee wilt doen.
Daar begint voor mij belichaamd inzicht.
Niet van hoofd naar lichaam, maar naar het geheel
Snelle denkers hoeven hun denken niet los te laten.
Je hoeft niet minder te denken. Je mag leren opmerken wat er naast je denken nog meer gebeurt.
Wat voel je?
Wat merk je lichamelijk?
Welke emoties spelen mee?
En wat doe je vervolgens met die informatie?
Daar ontstaat voor mij de echte verbinding.
Niet van hoofd naar lichaam, maar van denken, voelen en ervaren naar bewust kiezen en handelen.maar beter voelen. En dat maakt je effectiever, niet trager. Juist snelle denkers floreren als ze leren zakken.
Meer lezen
📖 Mind-body connectie
Ontdek hoe je gedachten, emoties en lichamelijke reacties elkaar beïnvloeden.
📖 Coaching voor snelle denkers
Wanneer je veel begrijpt, snel denkt en toch merkt dat inzicht alleen niet altijd genoeg is.
📖 Lichaamsbewustzijn
Leer eerder opmerken wat er in je lichaam gebeurt en welke informatie je daaruit kunt halen.
📖 BodyMind
Ontdek hoe denken, voelen, lichamelijke ervaring en bewustwording binnen BodyMind met elkaar verbonden zijn.
Wil je dit zelf onderzoeken?
Misschien herken je jezelf als snelle denker.
Je begrijpt veel, analyseert snel en hebt waarschijnlijk al behoorlijk wat over jezelf ontdekt.
Maar misschien merk je ook dat inzicht alleen niet altijd genoeg is.
Je wilt niet minder denken. Je wilt beter leren ervaren wat er ondertussen in jou gebeurt.
In mijn coaching voor snelle denkers op Sardinië onderzoeken we hoe denken, voelen, lichamelijke ervaring en gedrag met elkaar samenhangen.
Niet om je denken uit te schakelen, maar om het geheel bewuster te leren ervaren en van daaruit andere keuzes te kunnen maken.
Van begrijpen naar voelen.
Van voelen naar ervaren.
Van ervaren naar integreren.
