Mijn eerste retraite | Een persoonlijke ervaring

Leestijd: 5 minuten.

Mijn eerste retraite die ik heb geboekt, was een groepsretraite. Al een aantal jaren ga ik een paar dagen alleen weg om in stilte te zijn en zo tot mezelf te komen. Nog nooit had ik me opgegeven voor een groepsretraite. Nu viel mijn oog op een midweekretraite in januari. Precies de goede tijd. Dit moest de bedoeling geweest zijn en het leek mij goed eens zelf mee te maken hoe dat is.

Zo gezegd zo gedaan, aangemeld en betaald. Het ging allemaal vrij snel.

Het vertrek voor mijn eerste retraite

Toen eindelijk de dag van mijn vertrek aanbrak, had ik het best even moeilijk. Desert zegt dat ze me erg zal missen en voelt zich helemaal niet lekker. Jim heeft juist een belangrijke week op school. Zal ik dan toch maar niet gaan? Ik voel de tranen opkomen en probeer ze in te houden. Ik neem snel afscheid, voordat het me echt te veel wordt en ik misschien niet meer wil gaan.

Op het vliegveld neem ik afscheid van Toni en opnieuw heb ik het moeilijk. We zouden eigenlijk samen een paar dagen naar Nederland gaan, maar door de werkzaamheden thuis en de pas geboren puppy’s kon hij uiteindelijk niet meer mee.

Nu vraag ik me af waar ik aan begonnen ben en of dit wel de goede keuze is. Alle twijfels die ik voorafgaand aan mijn eerste retraite al had, komen weer naar boven. Ik raap al mijn moed bij elkaar en ga door de douane.

Wanneer ik in het vliegtuig zit en we opstijgen, komt opeens de gedachte in me op dat ik nu helemaal alleen ben en alles waar ik om geef achterlaat.

Ik richt mijn aandacht op het routine-dansje van de stewards en denk: ach, het komt wel goed. Mijn ademhaling wordt rustiger en langzaam voel ik mezelf ook weer wat rustiger worden.

Aankomst op locatie van mijn eerste retraite

Als ik aankom in het spiritueel centrum, tref ik een lichte chaos aan. Veel mensen zijn zoekende naar hun verblijf. Mijn verwachting blijkt helemaal niet overeen te komen met wat ik aantref.

Even wil ik alweer weggaan, maar ik zet door. Ik slaap op een zaal met nog vijf anderen. Opeens komen er allerlei twijfels naar boven. Hoe heb ik dit kunnen doen? Waar doe ik het voor? Ik probeer alles los te laten en open te staan voor wat me te wachten staat, maar ik vind het best spannend.

De volgende ochtend word ik wakker. Ik heb redelijk geslapen, want het is heerlijk stil op de zaal. Tijdens de vroege ochtend-yoga ontdek ik waarom ik dit eigenlijk doe.

Ik ben voortdurend bezig met anderen. Hoe doen zij het? Zijn ze beter dan ik in die houding? Hoe gaat het met hen? Overal let ik op, behalve op mezelf.

En juist nu heb ik last van mijn knie. Die belemmert me in mijn beweging en dwingt me als het ware om mijn aandacht naar binnen te brengen.

Een goed leerpunt: ik hoef niet steeds naar anderen te kijken. Ik mag ook voelen wat er bij mij gebeurt en luisteren naar wat mijn eigen lichaam aangeeft.

Stiltedag

De dag erop is een stiltedag. Even zie ik hier tegenop. We mogen niet praten en elkaar ook niet aankijken. Het is toch anders wanneer je stil moet zijn in gezelschap dan wanneer je alleen weg bent.

Maar uiteindelijk valt het mee. De meeste mensen heb ik nog niet leren kennen en dat geeft nu niet. Ik mag gewoon stil zijn en hoef niet uit beleefdheid een praatje te maken. Het geeft zelfs een saamhorig gevoel om dit samen te doen.

We leren hoe we onszelf steeds dezelfde vragen kunnen stellen: Hoe gelukkig ben ik? En wat houdt me tegen om gelukkiger te worden? Dat is de opdracht voor de stiltedag.

Er komt veel naar boven tijdens mijn eerste retraite. Gedachten, gevoelens en dingen waar ik me eerder misschien niet zo bewust van was. Ik voel me dankbaar dat ik naar binnen ben gekeerd en mezelf opnieuw heb her-innerd. Er is ruimte ontstaan om te kijken naar wat er in mij speelt en ermee aan de slag te gaan.

De belangrijkste persoon ben je zelf

De volgende dag mogen we na de stiltewandeling weer praten en het lijkt wel een opluchting. Er komt veel energie vrij bij iedereen en alles lijkt ineens extra hard te klinken. Even mis ik de stilte en besluit ik me wat terug te trekken.

Ik geniet van de resterende trainingen, die vooral op meditatie gericht zijn. Het vereist discipline om iedere dag weer te gaan zitten en dit vol te houden. Ik krijg verschillende manieren en oefeningen aangereikt om hiermee door te gaan. En dat is precies wat ik had gehoopt.

De laatste dag van mijn eerste retraite is alweer aangebroken. We hebben nog een druk ochtendprogramma met waardevolle theorie en sluiten af met een klankschalenconcert.

Daarna vertrekt iedereen weer in zijn eigen richting. Ik kijk terug op een bijzondere en leerzame ervaring en ben dankbaar voor de inzichten die de retraite me heeft gebracht.

Ik neem mezelf voor om de meditatie nog meer onderdeel te maken van mijn dagelijks leven.

De grootste les van mijn eerste retraite

De grootste les die ik tijdens mijn eerste retraite heb geleerd, is dat ik mezelf meer mag gunnen.

Ik mag mezelf vergeven voor alles wat ik fout heb gedaan, doe en nog zal doen. Ik mag mezelf de ruimte geven om meer tijd vrij te maken voor de dingen die ik wil en die mij plezier geven.

Maar bovenal mag ik van mezelf houden, mezelf koesteren en blij zijn met wie ik ben.

Misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste les: ik hoef mezelf niet steeds op de laatste plaats te zetten. Ik mag er ook voor mezelf zijn.

Wil je dit ook ervaren?

Terwijl ik dit verhaal opnieuw lees, realiseer ik me weer hoe spannend het voor mij was om voor het eerst alleen op pad te gaan naar een retraite. Ik twijfelde, miste thuis en vroeg me af waar ik eigenlijk aan begonnen was. En toch ben ik gegaan.

Achteraf ben ik ontzettend blij dat ik mezelf die ervaring heb gegund. Het heeft me niet alleen nieuwe inzichten gegeven, maar me ook laten ervaren hoe waardevol het is om bewust tijd voor jezelf te nemen.

Misschien herken je iets van die twijfel. Misschien denk je al een tijdje: ik zou eigenlijk eens tijd voor mezelf moeten nemen. Of voel je dat je even uit je dagelijkse omgeving wilt stappen en wilt ervaren wat er gebeurt wanneer je wat meer ruimte voor jezelf maakt.

Als je voelt dat het tijd is om die stap te zetten, ben je van harte welkom op Sardinië.

Je kunt kiezen voor een retraite in een kleine groep, waarin je samen met anderen tijd neemt voor rust, beweging en persoonlijke ontwikkeling. Of je kiest voor individuele coaching en hebt alle aandacht voor jouw eigen proces.

En weet je nog niet precies wat bij je past? Neem gerust contact met me op. Dan kunnen we samen even kijken wat voor jou goed voelt.

contact